In de film ‘5000 Feet is Best’ maakt Fast gebruik van de verschillende manieren en perspectieven waarop een verhaal kan worden verteld; zo wisselt hij documentaire achtige beelden, docudrama, flashbacks, homevideo beelden en zombie/horror achtige elementen af. Door deze beelden door elkaar te gebruiken speelt hij echter ook met de logica die aan deze genres ten grondslag liggen en hoe je als kijker automatisch beelden interpreteert als waarheidsgetrouw of niet (door bijvoorbeeld beelden van een geanonimiseerde geïnterviewde drone piloot daarbij wordt ook fictie en realiteit door elkaar gebruikt, waarbij je als kijker steeds op een verkeerde been wordt gezet. Daarnaast koppelt hij in deze film het spelen van gewelddadige videogames aan het besturen op afstand van drones in oorlogsgebieden of

Zoals een van de piloten in de film zegt: ‘het is als het spelen van een videogame, maar je blijft jarenlang hangen in hetzelfde level’, een van de effecten die het oorlog voeren middels drones kennelijk op de piloten heeft, naast ook de psychische problemen die in de interviews naar voren komen. In de hele film blijft het onduidelijk wie ‘echt’ is, wie niet, wie slecht is, of gelijk heeft, waardoor je als kijker gaat nadenken of je je ogen wel moet geloven.

commonwealth-projects-omer-fast-5000-feet-is-the-best-film-stills-2-1000x561

Omer Fast

5,000 Feet is the Best

2011

http://www.stedelijk.nl/agenda/film/omer-fast-5000

Bronbeschrijving door Gieneke Spoelstra